Η ομορφιά της εξωπραγματική, “σου έκοβε την ανάσα”, έλεγαν τότε οι άντρες πρωταγωνιστές που συνεργάστηκαν με την Έλενα Ναθαναήλ αλλά και όσοι δεν έτυχε να συνεργαστούν μαζί της, όταν την γνώριζαν δεν μπορούσαν να πάρουν τα μάτια τους από πάνω της… Εκείνη ίσως και να μην κατάλαβε ποτέ το μέγεθος της γοητείας της και αυτόν τον μαγνήτη που είχε να ελκύει τους πάντες. Η πρωταγωνίστρι…
Η ομορφιά της εξωπραγματική, “σου έκοβε την ανάσα”, έλεγαν τότε οι άντρες πρωταγωνιστές που συνεργάστηκαν με την Έλενα Ναθαναήλ αλλά και όσοι δεν έτυχε να συνεργαστούν μαζί της, όταν την γνώριζαν δεν μπορούσαν να πάρουν τα μάτια τους από πάνω της… Εκείνη ίσως και να μην κατάλαβε ποτέ το μέγεθος της γοητείας της και αυτόν τον μαγνήτη που είχε να ελκύει τους πάντες. Η πρωταγωνίστρια που έκανε πολλές αντρικές καρδιές να χτυπάνε δυνατά όποτε βρισκόντουσαν στο πλευρό της, ήταν μια γυναίκα με έντονη προσωπικότητα, ξεχωριστό στυλ και από τις πιο εμβληματικές μορφές του ελληνικού κινηματογράφου. “Εγώ πάντως δεν είχα δει ποτέ κανέναν στα πόδια μου να σφάζεται. Δεν ένιωσα ποτέ κάτι τέτοιο. Δεν είχα ποτέ την αίσθηση του αέρα, της αυτοπεποίθησης και της ωραίας, δεν την είχα ποτέ…Μετά τα 40 μου μπορεί να κατάλαβα ότι πρέπει να ήμουνα πολύ ωραίο θηλυκό στα νιάτα μου από το πολύ που μου το είπανε πια. Το άκουγα πάρα πολλά χρόνια και είπα έτσι θα είναι” δήλωνε σε όσους την ρωτούσαν για αυτό.
Για δεκαετίες η Έλενα Ναθαναήλ αποτέλεσε σύμβολο θηλυκότητας, ενώ η προσωπική της ζωή απασχόλησε όσο και οι ταινίες της.
Η κάμερα την αγαπούσε. Κάθε της εμφάνιση είχε λάμψη και αυτοπεποίθηση. Οι κριτικοί μιλούσαν για μια ηθοποιό που μπορούσε να σταθεί άνετα δίπλα στις μεγάλες σταρ του ευρωπαϊκού κινηματογράφου. Ο σωματότυπός της τη βοήθησε να κάνει ένα σύντομο πέρασμα από τις πασαρέλες, ενώ οι ενδυματολογικές της επιλογές άφησαν εποχή και δημιούργησαν τάσεις. Λάτρευε τα παντελόνια καμπάνα και τις καμπαρντίνες, το boho στυλ αλλά και τα mini φορέματα και τις μπότες πάνω από το γόνατο που αναδείκνυαν τα υπέροχα πόδια της. Ο Δαλιανίδης υποκλίθηκε στην ομορφιά της και την έχρησε αμέσως πρωταγωνίστρια στις ταινίες του…
Μεγαλωμένη στα πούπουλα με αντίζηλο την… μαμά της
Η Έλενα Ναθαναήλ γεννήθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιανουαρίου 1947 και το πραγματικό της όνομα ήταν Έλενα Δεληβασίλη με καταγωγή από την Μικρά Ασία. Μεγάλωσε σε εύπορο περιβάλλον – ο πατέρας της ήταν υφαντουργός – και από μικρή ξεχώριζε για την ομορφιά και το δυναμικό ταμπεραμέντο της που είχε κληρονομήσει από την Μανιάτισσα μητέρα της επίσης με ομορφιά εκπάγλου καλλονής. Είχε έντονα χαρακτηριστικά, βαθύ βλέμμα και μια μεσογειακή γοητεία που θύμιζε περισσότερο Ιταλίδα σταρ του ευρωπαϊκού κινηματογράφου, παρά Ελληνίδα ηθοποιό της εποχής. Η μητέρα της δεν την είχε δει ποτέ να παίζει, παρά μόνο μια φορά στο θέατρο, ενώ η Έλενα Ναθαναήλ σε μια συνέντευξή της είχε πει ότι η ίδια ζήλευε υπερβολικά την μαμά της στα πλαίσια του γυναικείου ανταγωνισμού και επειδή ήταν τόσο όμορφη, για αυτό και δεν έκανε μαζί της παρέα, κάτι που αργότερα μετάνιωσε.
Ο Φίνος ήταν εκείνος που της πρότεινε το 1963 να χρησιμοποιήσει το επώνυμο της μητέρας της – Ναθαναήλ – ως καλλιτεχνικό όνομα, καθώς ήταν πιο εύηχο και ξεχωριστό. Η Έλενα Ναθαναήλ μεγάλωσε σε μια αστική οικογένεια και τελείωσε το Ιταλικό Γυμνάσιο καθώς και το Λύκειο Τεχνών της Ρώμης στο οποίο σπούδασε ζωγραφική και διακόσμηση.
Αν και η πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση έγινε σε ηλικία μόλις 16 ετών στην ταινία «Κάτι να Καίει», εκείνη επέλεξε στη συνέχεια να σπουδάσει στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη για να αποκτήσει σωστές βάσεις. Από νεαρή ηλικία αγαπούσε την τέχνη και το σινεμά. Η φωτογένειά της ήταν τόσο έντονη, ώστε πολλοί παραγωγοί την πρόσeξαν σχεδόν αμέσως. Η ίδια όμως δεν ήθελε να μείνει μόνο στην εξωτερική εμφάνιση, ήθελε να γίνει πραγματική ηθοποιός.
A star is born: Διεθνές μοντέλο και πρωταγωνίστρια!
Τόλμησε να ξεκινήσει την καριέρα της ως μοντέλο, κόντρα στον συντηρητισμό της εποχής. Με την ψιλόλιγνη κορμοστασιά της, τα κατάμαυρα βελούδινα μακριά μαλλιά και τα μεγάλα εκφραστικά της μάτια, έκανε την πρώτη της φωτογράφιση ως πρέσβειρα της Ελλάδας για το περίφημο περιοδικό “Paris Match” και η φωτογράφισή της ταξίδεψε παντού. Εκείνη την εποχή ήταν πολύ δύσκολο, σχεδόν ανέφικτο, μια Ελληνίδα να κάνει εξώφυλλο σε ένα περιοδικό αυτού του βεληνεκούς, ενώ μόνο η Μελίνα Μερκούρη φωτογραφήθηκε ξανά σε αυτό το περιοδικό. Η φωτογράφιση έγινε στο Αίθριο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και η Έλενα Ναθαναήλ, πόζαρε δίπλα στον περίφημο Λέοντα του Κεραμεικού, φορώντας κορυφαία αριστουργήματα από τη Συλλογή της Ελένης Σταθάτου του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Η εξαιρετικής αισθητικής φωτογράφιση έγινε από το διάσημο φωτογράφο Jack Garofalo και άφησε εποχή, καθώς η εικόνα της συνάδει απόλυτα με την μεγαλοπρέπεια του Λέοντος.
Γι’ αυτήν την φωτογράφιση συμφώνησε η συλλέκτρια, που είχε δωρήσει το 1957 την περίφημη συλλογή της στο Μουσείο, αλλά και το υπουργείο Πολιτισμού. Ήταν η πρώτη και η τελευταία φορά που φορέθηκαν από μοντέλο οι αρχαιολογικοί θησαυροί, το αρχαϊκό «ενώτιο των σφιγγών» από το Άργος, το ένα από τα δύο περίτεχνα περιβραχιόνια και τον δακτυλικό σφηκωτήρα «των όφεων» από το «θησαυρό του Καρπενησίου», καθώς και το περιδέραιο της Τρωάδας.
Αμοιβή 60.000 δραχμών για τον πρώτο της ρόλο!
Η πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο έγινε στα μέσα της δεκαετίας του ’60, σε μια εποχή που το ελληνικό σινεμά γνώριζε τεράστια άνθηση. Η Ελλάδα τότε είχε ανάγκη από νέα πρόσωπα με πιο μοντέρνα εικόνα, και η Ναθαναήλ έμοιαζε ιδανική για αυτόν τον ρόλο. Σε ηλικία 16 ετών πήγε για δοκιμαστικό στην Φίνος Φιλμ συνοδευόμενη από τον οικογενειακό τους φίλο Δημήτρη Λυμπερόπουλο. Από την πρώτη στιγμή ο Δαλιανίδης αντιλήφθηκε ότι διαθέτει τις προϋποθέσεις να φτάσει ψηλά σαν ηθοποιός. Όταν την είδε για πρώτη φορά, τα έχασε με την ομορφιά της. «Ποιο είναι το όνομά σου;» την ρώτησε. «Δεληβασίλη» απάντησε εκείνη. «Της μητέρας σου;». «Ναθαναήλ». «Ε, μ’ αυτό, σε περιμένει ένας ρόλος στην επόμενη ταινία μου». «Δεν έχεις δουλειά πίσω από τις κάμερες, αλλά μπροστά από αυτές, σε περιμένει από αύριο συμβόλαιο με το όνομά σου στα γραφεία της Φίνος Φιλμ, Χίου 53″ της είπε.
Το αποτέλεσμα ήταν να υπογράψει την επόμενη μέρα συμβόλαιο με την Φίνος Φιλμ για το μιούζικαλ του Δαλιανίδη «Κάτι να Καίει» (1963), του οποίου τα γυρίσματα είχαν ήδη αρχίσει, και να παίξει δίπλα στα ιερά τέρατα της εποχής Ηλιόπουλο, Βλαχοπούλου, Βουτσά, Καραγιάννη και άλλους. Η ταινία ήρθε πρώτη σε εισπράξεις ανάμεσα σε 92 ελληνικές παραγωγές, σπάζοντας το ρεκόρ εισιτηρίων του «Μεθύστακα» από το 1950.
«Δεν ταύτισα ποτέ τον εαυτό μου με την πρωταγωνίστρια που έβλεπα» θα πει η ίδια σε συνέντευξή της πολλά χρόνια αργότερα, στην τηλεοπτική εκπομπή “Αξίζει να το Δεις”. «Ενώ έβλεπα πολύ κινηματογράφο, ποτέ δεν φανταζόμουν τον εαυτό μου σε αυτόν. Έτσι, όταν ο Φίνος έψαχνε μία νέα κοπέλα, τότε που είχε μόλις βγει η Ζωίτσα η Λάσκαρη, ένας φίλος του πατέρα μου σκέφτηκε εμένα αλλά δεν ήξερε εάν θα με ενδιέφερε. Πήγα στο γύρισμα και την άλλη μέρα με κάλεσε Φίνος στο τηλέφωνο και μου πρότεινε πρωταγωνιστικό ρόλο σε μιούζικαλ με τρελό καστ, την Ρένα Βλαχοπούλου, τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Κώστα Βουτσά. Η αμοιβή μου θα ήταν 60.000 δραχμές (σ.σ ο βασικός μισθός ήταν τότε 2000 δραχμές)… Μιλάμε για το 1963. Έτσι ξεκίνησα. Στην αρχή το είδα σαν χαρτζιλίκι…».
Η ζήλεια της Βουγιουκλάκη και η πληρωμένη απάντηση του Φίνου
Με την εμφάνισή της, η Έλενα Ναθαναήλ θα αναστατώσει το κοινό, φέρνοντας μία ξεχωριστή ομορφιά στη μεγάλη οθόνη που μέχρι εκείνη την στιγμή είχε συνηθίσει τα πρότυπα των ξανθών bimbo σταρ της εποχής, Βουγιουκλάκη και Λάσκαρη. Ο δημοσιογράφος Δημήτρης Λυμπερόπουλος είχε περιγράψει την αντίδραση της Αλίκης όταν είχε πρωτοδεί την Έλενα Ναθαναήλ… “Όταν την πρωτοείδε η Βουγιουκλάκη σε κρουαζιέρα του περιοδικού ΠΡΩΤΟ είπε στον Φίνο ίσως με χιούμορ: “Φίφι μου, ή την βγάζεις στην ξηρά ή πέφτω στην θάλασσα”. Και ο μεγαλοπαραγωγός της είπε: “Αν ξέρεις κολύμπι, πέσε”
Δες βίντεο από την ταινία “Κάτι να καίει” στην πρώτη της εμφάνιση:
Και αυτή ήταν μόνο η αρχή, σύντομα άνοιξε τα φτερά της και στο εξωτερικό… Η Έλενα Ναθαναήλ προσκλήθηκε από γερμανική εταιρία παραγωγής στο Μόναχο, καθώς μια φωτογράφιση που είχε κάνει στο εξώφυλλο του κορυφαίου για την εποχή περιοδικού «Εικόνες», έγινε αφορμή να την προσeξει κάποιος ξένος παραγωγός που της έκανε πρόταση συνεργασίας για να πρωταγωνιστήσει στην ομώνυμη νουβέλα του Τόμας Μαν- ταινία του Ρολφ Τίλε “Το αίμα των Βελζούνγκεν” (“Ένοχος δεσμός”). Η ταινία συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του 15ου Φεστιβάλ του Βερολίνου.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα έκανε καριέρα στο θέατρο και το σινεμά πάντοτε σε ρόλους που ταίριαζαν γάντι στην εικόνα και στο ταμπεραμέντο της. Τη δεκαετία του ’70 η Έλενα Ναθαναήλ μεσουράνησε, ενώ τα μακριά μαύρα ίσια μαλλιά της με τη χωρίστρα στη μέση ζήλεψαν πολλές και προσπάθησαν να μιμηθούν, καθώς μέχρι σήμερα συνεχίζει να αποτελεί τάση.
Με την επιστροφή της στην Ελλάδα, έπαιξε στην ταινία «Ντάμα Σπαθί» του Γιώργου Σκαλενάκη, που διαγωνίστηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης του 1966. Την επόμενη χρονιά πρωταγωνιστεί στο κοινωνικό δράμα του Ντίμη Δαδήρα «Ο 13ος» που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για το σενάριο του Παύλου Κοντέλη. To 1968 για την ερμηνεία της στην ταινία «Ραντεβού με μια Άγνωστη» του Βασίλη Γεωργιάδη, μια ενδιαφέρουσα ταινία, από τις καλύτερες της καριέρας της, θα πάρει το βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, σε ηλικία 21 χρόνων. Δίπλα της ο Γιάννης Βόγλης, στο ρόλο του εραστή και ο Δημήτρης Μυράτ στο ρόλο του ψυχρού συζύγου. Εκείνη είχε πει ότι υπήρχε μια ερωτiκή σκηνή που είχε παρακαλέσει τον Βασίλη Γεωργιάδη να την ντουμπλάρει… Δες σκηνή από την ταινία “Ραντεβού με μια άγνωστη”:
Τον επόμενο χρόνο θα παίξει στο φιλμ «Ξύπνα Βασίλη», μια από τις καλύτερες κωμικές σάτιρες του παλιού ελληνικού σινεμά, που βασίζεται στο καλογραμμένο θεατρικό του Δημήτρη Ψαθά, σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη και έχοντας ως συμπρωταγωνιστές τον υπέροχο Γιώργο Κωνσταντίνου, τον Αλέκο Αλεξανδράκη και τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο, στο ρόλο του αξέχαστου «ποιητή Φανφάρα». Η Ναθαναήλ, παρότι ακόμη κοριτσόπουλο, θα δείξει, με τη μετρημένη και φρέσκια ερμηνεία της, ότι έχει όλα τα φόντα για μία ακόμη καλύτερη πορεία. Ωστόσο, κάπου εδώ τελειώνουν και οι πολλές ελευθερίες στο σινεμά, η χούντα επιβάλει τη δική της αισθητική και το δικό της «ιδεολογικό» περίγραμμα, δίνοντας ακόμη μία κλωτσιά στο ελληνικό σινεμά, που είχε αρχίσει να παρακμάζει. Δες βίντεο από την ταινία “Ξύπνα Βασίλη”:
Ήταν ή δεν ήταν ζευγάρι με τον Λάκη Κομνηνό;
Με την Φίνος Φιλμ συνεργάστηκε σε μια ακόμα ταινία, την χρονιά του 1969, «Το Λεβεντόπαιδο» δίπλα στον Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Ο ρόλος, ωστόσο, που θεωρείται ως ο καλύτερος της καριέρας της ήρθε το 1971 με την ταινία «Εκείνο το Καλοκαίρι» του Βασίλη Γεωργιάδη και την υπέροχη μουσική του Γιάννη Σπανού, ένας ρόλος που την έβαλε στην πρώτη 5άδα αγαπημένων Ελληνίδων ηθοποιών.
Μια ερωτiκή και συνάμα δραματική ταινία, με μοντέρνα σκηνοθεσία, χωρίς γλυκανάλατες ατάκες, που γοήτευσε το κοινό. Λάκης Κομνηνός και Έλενα Ναθαναήλ, δύο πανέμορφοι πρωταγωνιστές. Οι δύο ηθοποιοί έζησαν ένα μεγάλο έρωτα στο πανί και άρεσαν τόσο πολύ στον κόσμο ως ζευγάρι, που πολλοί ήταν εκείνοι που εξέφρασαν την επιθυμία να τους δουν μαζί και στην πραγματική ζωή. Η πραγματικότητα όμως ήταν εντελώς διαφορετική. Μάλιστα, ο Λάκης Κομνηνός αποκάλυψε αργότερα ότι κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας υπήρχε μια επαγγελματική αντιπαλότητα μεταξύ τους και οι σχέσεις τους ήταν εντελώς τυπικές. Όταν έκλειναν οι κάμερες, οι δύο ηθοποιοί σχεδόν δεν μιλούσαν. Χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να γίνουν φίλοι και να κάνουν καλή παρέα. Δες σκηνή από την ταινία που άφησε εποχή:
Μετά από μια απουσία επτά ετών (1973-1980), η Έλενα επανεμφανίστηκε την δεκαετία του ’80 παίζοντας σε ελαφριές κωμωδίες αλλά και πιο σοβαρές παραγωγές όπως οι «Απουσίες» του Γιώργου Κατακουζηνού. Το 1998 έπαιξε στην ταινία του Μενέλαου Καραμαγγιώλη «Black Out» ενώ η τελευταία της εμφάνιση στον κινηματογράφο ήταν με την ταινία «Στη σκιά του Λέμι Κόσιον» του Νίκου Ζερβού.
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε συνολικά σε οχτώ τηλεοπτικές σειρές, με πιο ξεχωριστές τις ερμηνείες της στο «Άγγιγμα Ψυχής» (1998) του Ant1 και «Γοργόνες» (2007) του Mega.
Οι εκρήξεις θαυμασμού και το τίμημα της μεγάλης της δόξας
Η δεκαετία του ’70 ήταν η χρυσή περίοδος της Έλενας Ναθαναήλ. Εκείνη την εποχή έγινε ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού σινεμά και σύμβολο αισθησιασμού, περπατούσε και σταματούσε η κυκλοφορία. Σημαντικός σταθμός υπήρξε η συμμετοχή της στην ταινία: “Επιχείρηση Απόλλων” ελληνοσουηδικής παραγωγής, δίπλα στον Τόμας Φριτς, που τής έδωσε διεθνή προβολή και ανέδειξε ακόμη περισσότερο τη γοητεία της. Η ταινία κυκλοφόρησε στην Αγγλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες με τον τίτλο Apollo Goes on Holiday, ενώ στη Γαλλία με τον τίτλο Apollo part en vacances.
Στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες, έκανε πρεμιέρα στις 5 Φεβρουαρίου 1968. Κόβοντας 316.511 εισιτήρια, ήρθε στην 22η θέση ανάμεσα σε 99 ταινίες της ίδιας σεζόν. Δες βίντεο από την ταινία:
“Σε μικρή ηλικία με ενοχλούσαν οι εκρήξεις θαυμασμού, μεγαλώνοντας μου άρεσε. Εμένα μου είχε λείψει η εφηβεία, το παιχνίδι, η σαχλαμάρα, δεν είχα δικαίωμα σε αυτά τα πράγματα. Τα πλήρωσα όλα αυτά. Με ένα φλερτάκι μου με ένα νεαρό παιδί, δεν πήγα στο σινεμά ποτέ” έλεγε η Έλενα Ναθαναήλ σε μια εξομολόγηση που έκανε για την ζωή της και πόσο της κόστισε η δημοσιότητα που γνώρισε από μικρή.
Η Έλενα Ναθαναήλ στις περισσότερες ταινίες της υποδυόταν γυναίκες δυναμικές, παθιασμένες και επικίνδυνα γοητευτικές. Δεν είχε την εικόνα της «γλυκιάς πρωταγωνίστριας». Ήταν η γυναίκα που προκαλούσε ένταση και πάθος. Η Έλενα Ναθαναήλ ήταν πολύ μπροστά για την εποχή της. Ήταν η γυναίκα που τόλμησε να καταρρίψει τον καθωσπρεπισμό και να σπάσει τα δεσμά της αστικής οικογένειας χωρίς να επιτρέψει στα τότε ΜΜΕ να σχολιάσουν ούτε τις τολμηρές σκηνές στις οποίες συμμετείχε (στα πλαίσια των ρόλων της), ούτε και στο να φέρει στον κόσμο την μονάκριβη κόρη της εκτός γάμου. Αγέρωχη, πάντα με class έκτισε την εικόνα του μοντέλου και της ηθοποιού με έναν ίδιο τύπο που την καθιέρωσε στον κόσμο της μόδας μέσα από το σύντομο πέρασμά της αλλά και από τον χώρο του θεάματος. Η Έλενα Ναθαναήλ είτε από ένστικτο, είτε από παιδεία είχε μέσα της το μέτρο, έτσι είχε μεγαλώσει από το σπίτι της. Ποτέ δεν έδωσε το στίγμα της εύκολης ή της πρόστυχης. Αντιθέτως ήταν κυρία, αξιοπρεπέστατη και όποιον ρόλο και αν καλείτο να υποδυθεί τον υπηρετούσε με την ίδια ζέση. Το γεγονός πως ήταν χορτάτη ψυχή καθώς δεν χρειάστηκε να βγει στην βιοπάλη την έκανε να μην κάνει εκπτώσεις ούτε ως άνθρωπος ούτε και στην καριέρα της. Πάντα έκανε αυτό που η ίδια ήθελε από μικρή, ενώ είχε προσήλωση στον στόχο της χωρίς να παρεκκλίνει γι΄αυτό και το άστρο της έλαμψε, χωρίς ποτέ να στηριχθεί σε σκάνδαλα ή σε παιχνίδια δημοσιότητας καθώς θα ήταν πολύ φθηνά για την αισθητική της.
Όταν ο Ρούντολφ Νουρέγιεφ αντίκρισε την Ναθαναήλ, τον Ιούνιο, του 1966, είπε: «Αυτό είναι το ωραιότερο γυναικείο πλάσμα της Γης! Είναι ένα εκπληκτικό δημιούργημα της φύσης. Η ομορφιά της είναι πέρα από τα ανθρώπινα». Ο μεγάλος σχεδιαστής μόδας Μιχάλης Ασλάνης και στενός της φίλος την λάτρευε, ήταν η μούσα του και η γυναίκα εκείνη που ζητούσε πάντα την γνώμη της και την έβαζε να δοκιμάζει τα καλύτερα μοντέλα της κολεξιόν του για να τα διαφημίζει στις κοινωνικές εξόδους της.
Ο παθιασμένος έρωτας 29 χρόνια με τον Τάσο Μητρόπουλο
Η προσωπική ζωή της Ναθαναήλ υπήρξε πάντα αντικείμενο τεράστιου ενδιαφέροντος. Ήταν από τις πιο ποθητές γυναίκες της Ελλάδας και κάθε σχέση της γινόταν πρωτοσέλιδο, υπήρξε όμως και ένας άνθρωπος σοβαρός, συνεπής στις αρχές του, ανεξάρτητος. Δεν προκάλεσε ποτέ επιλέγοντας να μείνει στην αθέατη πλευρά της showbiz, η απόφασή της να μην παντρευτεί όταν γέννησε το 1973 την κόρη της Ίνκα, καρπό του δεσμού της με τον γοητευτικό επιχειρηματία Γιώργο Τσαγκάρη, χαρακτηρίστηκε αρκετά τολμηρή.
Ορκισμένη εχθρός του γάμου, – ήθελε να κουβαλάει τον τίτλο “δεσποινίς”, δεν θέλησε να δεσμευτεί με τα «ιερά» δεσμά του, ούτε καν με τον μεγάλο και παθιασμένο έρωτα της ζωής της -έναν έρωτα που κράτησε 29 χρόνια κι έγινε μέχρι και στίχος σε τραγούδι του Σαββόπουλου-, τον σούπερ σταρ του Ολυμπιακού Τάσο Μητρόπουλο.
Η γνωριμία τους σε ένα κοσμικό κλαμπ, είχε προκαλέσει αίσθηση, καθώς εκείνη ήταν ήδη ένας θρύλος του ελληνικού κινηματογράφου, ενώ εκείνος ένας από τους σημαντικότερους ποδοσφαιριστές της εποχής του. Παρά τη διαφορά ηλικίας τους, έζησαν έναν πολύ δυνατό έρωτα. Για μεγάλο χρονικό διάστημα τουλάχιστον 15 χρόνια οι δυο τους έκρυβαν την σχέση τους και όταν κυκλοφορούσαν δημόσια μαζί “πρώτα πήγαινε μπροστά ο Τάσος και συνόδευε κάποια άλλη και πίσω ακολουθούσα εγώ, που με συνόδευε κάποιος άλλος, με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να συνειδητοποιήσουμε ότι μετά από 15 χρόνια δεν είχαμε ούτε μια κοινή φωτογραφία μαζί” έλεγε σε συνέντευξή της στην Έλενα Κατρίτση.
Ο Μητρόπουλος δεν ήταν απλώς ένας σύντροφος για την Έλενα Ναθαναήλ. Ήταν ο άνθρωπος που έμεινε στο πλευρό της μέχρι το τέλος. Την φρόντισε όταν αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας και στάθηκε δίπλα της με αφοσίωση και αξιοπρέπεια.
Πολλοί άνθρωποι από το περιβάλλον τους είχαν πει πως η Ναθαναήλ βρήκε κοντά του μια ηρεμία που δεν είχε νιώσει ποτέ στα χρόνια της μεγάλης δόξας.
Η απομόνωση στο κτήμα της στην Βόρεια Εύβοια
Καθώς ο ελληνικός κινηματογράφος άρχισε να παρακμάζει τη δεκαετία του ’80, η Έλενα Ναθαναήλ απομακρύνθηκε σταδιακά από τα φώτα.
Δεν ήθελε να συμμετέχει σε πρόχειρες τηλεοπτικές παραγωγές ούτε να εκμεταλλευτεί το όνομά της για εύκολη δημοσιότητα. Προτιμούσε να διατηρήσει την εικόνα της σταρ του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.
Έκανε σπάνιες δημόσιες εμφανίσεις και ζούσε πιο απομονωμένα. Παρ’ όλα αυτά, ο κόσμος δεν την ξέχασε ποτέ. Οι επαναλήψεις των ταινιών της κράτησαν ζωντανό τον μύθο της. Στην Αθήνα κατεβαίνει αραιά, στο επάγγελμα επιστρέφει μόνο όταν θέλει να κερδίσει κάποια χρήματα για να χρηματοδοτήσει τις εργασίες της στο κτήμα. Έτσι τη μαθαίνουν οι νεότεροι από την τηλεόραση, σε σαπουνόπερες όπως το Γαλάζιο Διαμάντι, για το οποίο παραχωρεί ένα από τα σπίτια του και τη Roles Royce του ο στενός της φίλος Δημήτρης Πιερίδης. Ακολούθησαν το Άγγιγμα Ψυχής του Μανούσου Μανουσάκη και το πλέον πρόσφατο “Γοργόνες”. Οι σινεφίλ θα τη θυμούνται από ταινίες όπως οι “Απουσίες” του Κατακουζηνού, “η Παταγονία” του Γιαννακάκη, το “Στη σκιά του Lemmy Caution” του Ζερβού, δίπλα σε παλιούς συμπρωταγωνιστές της όπως ο Λάκης Κομνηνός και ο Σπύρος Φωκάς, αλλά και από το σύντομο ρόλο της ως μητέρα του Άλκι Κούρκουλου, στο “Black Out” του Μενέλαου Καραμαγκιώλη. Η σκηνή της κηδείας του γιου της δίπλα σε ένα ποτάμι είναι από τις λυρικότερες σεκάνς του έργου. Δες βίντεο από την εκπομπή της Σεμίνας Διγενή “Εντιμότατοι φίλοι μου” όπου η Έλενα Ναθαναήλ καλεσμένη με τον Μανούσο Μανουσάκη και όλους τους πρωταγωνιστές της σειράς μιλάει για τον ρόλο της στο “Άγγιγμα Ψυχής”:
Το 1979, αφού περνάει κάποιο καιρό κάνοντας παρέα και διαβάζοντας βιβλία σε τυφλά παιδιά ενός ιδρύματος, γράφει και εκδίδει το εξομολογητικό και καταγγελτικό για την αναλγησία και εκμετάλλευση των υπευθύνων βιβλίο: “Πώς έμαθα να βλέπω”. Εκείνη την περίοδο αρχίζει να συνδέεται όλο και πιο στενά με ανθρώπους των γραμμάτων, διανοούμενους, συγγραφείς, ποιητές, εικαστικούς. Η όλο και μεγαλύτερη απόσταση που παίρνει από τα δρώμενα της καλλιτεχνικής ζωής τα χρόνια που ακολουθούν, η στάση ζωής της, ο διαχρονικός ερωτισμός της της προσδίδουν διαστάσεις μύθου οι οποίες μεγαλώνουν, όταν τη δεκαετία του ’90 αποτραβιέται σε ένα κτήμα στη βόρεια Εύβοια, μια αχανή έκταση που αγοράζει για να καταπιαστεί με τις αγροτικές δουλειές. Σώζει από θανάτωση άλογα του ιππόδρομου, οραματίζεται μια μονάδα βιολογικών προϊόντων, φτιάχνει το δικό της κρασί, το οποίο κυκλοφορεί με το όνομα της! «Μακάρι να είχαμε όλοι ζώα γύρω μας, να καταλαβαίναμε όλοι τι πάει να πει ανιδιοτελής αγάπη, σωστή συμπαράσταση, βαθιά αισθήματα, περηφάνια, αξιοπρέπεια, ειλικρίνεια» θα πει στην ίδια συνέντευξη του 1995, στον Σωτήρη Κακίση.
«Να συνειδητοποιήσεις ότι η ζωή είναι μικρή και ότι οι χαρές είναι μικρές. Μην ψάχνεις τα μεγάλα πράγματα, τις μεγάλες ευτυχίες. Η ζωή είναι όμορφη για τα χρώματα της, για τις μυρωδιές της, για τις στιγμές της, για τους ανθρώπους, για το δέρμα τους… Για όλα αυτά» συνήθιζε να λέει.
Η γενναία μάχη με τον καρκίνο και το γρήγορο τέλος
Η Ναθαναήλ κάπνιζε πολύ και αυτός ήταν μονίμως ο καβγάς με τους δικούς της. Κάθε φορά που της έλεγαν πως το κάπνισμα θα την σκοτώσει εκείνη απαντούσε πως και αυτοί που δεν καπνίζουν θα πεθάνουν.
Μετά ήρθε ο καρκίνος του πνεύμονα. Πάλεψε πολλά χρόνια, όμως το τελευταίο καιρό τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα –όπως είχε γράψει στην φίλη της Νόρα Βαλσάμη «είναι φρικτό να μην μπορείς να ανασάνεις».
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της ήταν δύσκολα. Αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας και έδωσε γενναία μάχη με τον καρκίνο.
Στο πλευρό της βρισκόταν συνεχώς ο Τάσος Μητρόπουλος, ο οποίος δεν την εγκατέλειψε ούτε στιγμή. Η στάση του απέναντί της σχολιάστηκε με σεβασμό ακόμη και από ανθρώπους που δεν ανήκαν στον χώρο της showbiz.
Η Έλενα Ναθαναήλ πέθανε στις 4 Μαρτίου 2008, σε ηλικία 61 ετών. Η είδηση του θανάτου της προκάλεσε βαθιά συγκίνηση. Για πολλούς, μαζί της έφυγε ένα κομμάτι της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου. Δεν ήταν μόνο σύμβολο ομορφιάς. Η εικόνα της παραμένει διαχρονική: το έντονο βλέμμα, η βαθιά φωνή, η μελαχρινή ομορφιά, η κοσμοπολίτικη παρουσία, και εκείνη η αίσθηση ότι έκρυβε πάντα κάτι ανείπωτο μέσα της.
Ήταν μια γυναίκα που έζησε έντονα, αγάπησε βαθιά και άφησε πίσω της έναν μύθο που δύσκολα θα ξεχαστεί.
Αυτή ήταν η τελευταία της συνέντευξη το 2005, τρία χρόνια πριν φύγει από την ζωή, στην Έλενα Κατρίτση σε μια βόλτα τους στην Ρώμη. Δες το βίντεο: