Η Ειρήνη Νικολοπούλου προχώρησε σε αποκαλύψεις για τη σeξουαλική παρενόχληση που υπέστη, την απώλεια της αδελφής της και την Άννα Βίσση.Η δημοσιογράφος αναφέρθηκε ανοιχτά στις δυσκολίες που συνάντησε τόσο στα πρώτα της βήματα όσο και κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής της πορείας στον χώρο των μέσων ενημέρωσης.«Βίωσα δυστυχώς σeξουαλική παρενόχληση από μικρό παιδάκι, από μαθήτρια, φοιτήτρια από τ…
Η Ειρήνη Νικολοπούλου προχώρησε σε αποκαλύψεις για τη σeξουαλική παρενόχληση που υπέστη, την απώλεια της αδελφής της και την Άννα Βίσση.
Η δημοσιογράφος αναφέρθηκε ανοιχτά στις δυσκολίες που συνάντησε τόσο στα πρώτα της βήματα όσο και κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής της πορείας στον χώρο των μέσων ενημέρωσης.
«Βίωσα δυστυχώς σeξουαλική παρενόχληση από μικρό παιδάκι, από μαθήτρια, φοιτήτρια από τους καθηγητές. Μετά ως εργαζόμενη δημοσιογράφος δεν πέρασα καθόλου καλά και είναι κάτι το οποίο πραγματικά με σημάδεψε! Δεν μπορούσες και δεν ήξερες να το αντιμετωπίσεις! Όποιος ή όποια πει ότι ήξερε να το αντιμετωπίσει εκείνη την εποχή θα πει ψέματα.
Προς το τέλος όλου αυτού που πήγα κάποιον να καταγγείλω ήρθε εναντίον μου. Ήταν πολύ δύσκολο και σκληρό. Γιατί ήμουν ένας άνθρωπος που δεν τους είχα ανάγκη. Ήμουν μορφωμένη. Δεν είχα ανάγκη να πάω με κάποιον για να προχωρήσω μπροστά. Όλο αυτό ήταν μόνο σκληρό! Με πείραξε στην ψυχολογία μου.
Μου έχει αφήσει πολύ βαριά σημάδια άσχετα αν εγώ όπως λέει και μία ψυχολόγος την οποία άρχισα να βλέπω τα τελευταία χρόνια τα παίρνω όλα και τα κρύβω από κάτω από τα χαλάκι. Είναι από τα πιο σκληρά κεφάλαια της ζωής μου», εξομολογήθηκε στον Γιάννη Βίτσα το vidcast People.
Η οδυνηρή απώλεια της αδελφής της και τα φοιτητικά χρόνια με την Άννα Βίσση
Στη συνέχεια, η Ειρήνη Νικολοπούλου στάθηκε στη μάχη που έδωσε η αδελφή της με σοβαρή ασθένεια, περιγράφοντας το βαρύ συναισθηματικό φορτίο που κλήθηκε να διαχειριστεί.
«Τα πιο βαθιά σκοτάδια ήταν οι απώλειες με μεγαλύτερη όλων της αδελφής μου, την οποία έχασα πριν από ένα χρόνο, μετά από μία μακρά σκληρή ασθένεια, που την κράτησε για πέντε χρόνια κατάκοιτη. Αυτό δεν υπάρχει. Δεν εύχομαι σε κανέναν άνθρωπο να ζήσει τέτοια μακρά και σκληρά τέλη ζωής. Θέλω να χαμογελώ όταν την σκέπτομαι και όχι να κλαίω πια», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, θυμήθηκε τη στιγμή που έμαθε για την κατάσταση της υγείας της: «Όταν η Άννα έμαθε ότι ασθένησε μου είπε ειρωνικά “Αδελφή πήραμε το πρώτο λαχνό του λαχείου”. Ήταν το χειρότερο καλοκαίρι της ζωής μου. Ήταν σα να μου έριχναν συνέχεια σφαίρες. Δεν πιστεύεις ποτέ ότι κλείνει ο κύκλος της ζωής ενός ανθρώπου με τον οποίο έχεις μεγαλώσει σαν να είστε δίδυμοι.
Με την Άννα είχαμε δεκατρείς μήνες διαφορά. Εγώ ήμουν η μεγαλύτερη. Την υποδέχθηκα στο μαιευτήριο. Πήγαινα σε όλες τις κυρίες και έλεγα “Εμείς κάναμε ένα κοριτσάκι που είναι πέντε κιλά. Το δικό σας πόσο είναι”; Ήταν ο “Αϊνστάιν” της οικογένειας και εγώ ο “Σπρωχτόπουλος”.
Αυτές τις ημέρες έψαξα να βρω τι συνέβη 19 Σεπτεμβρίου του 1959 όταν γεννήθηκε. Εκείνη την ημέρα “γεννήθηκε” και το φωτεινό αστέρι “Τάυ Κήτους” που οι επιστήμονες ονόμασαν αστέρι της ελπίδας».
Αναπολώντας την περίοδο των σπουδών της στη Νομική Σχολή, θυμήθηκε τη συνύπαρξή της με γνωστά πρόσωπα της δημόσιας σφαίρας: «Η Άννα Βίσση ήταν συμφοιτήτριά μου στη Νομική την εποχή που νομίζω είχε δεσμό με το Γιώργο Νταλάρα. Ο Νταλάρας εκτός από δεσμός ήταν και ο μέντοράς της. Δεν ήταν μόνο ο Καρβέλας.
Όταν πήρε το πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης άρχισε σιγά σιγά να μας εγκαταλείπει από τα θρανία. Ήταν τόσο όμορφο κοριτσάκι που γύρναγαν όλοι στο αμφιθέατρο και έλεγαν “Η Βίσση! , η Βίσση!”».