
Μια σοκαριστική περίπτωση κρατικής αναλγησίας και γραφειοκρατικού παραλογισμού έρχεται στο φως από το Ηράκλειο της Κρήτης, προκαλώντας έντονη οργή.Ένας 9χρονος μαθητής με προβλήματα ακοής κινδυνεύει να στερηθεί τα απαραίτητα για την καθημερινότητά του ακουστικά βαρηκοΐας, επειδή το κράτος επιλέγει να συμψηφίσει την οικονομική ενίσχυση του παιδιού με τα χρέη των γονιών του προς την εφορία.Η Ρένα Κω…
Μια σοκαριστική περίπτωση κρατικής αναλγησίας και γραφειοκρατικού παραλογισμού έρχεται στο φως από το Ηράκλειο της Κρήτης, προκαλώντας έντονη οργή.
Ένας 9χρονος μαθητής με προβλήματα ακοής κινδυνεύει να στερηθεί τα απαραίτητα για την καθημερινότητά του ακουστικά βαρηκοΐας, επειδή το κράτος επιλέγει να συμψηφίσει την οικονομική ενίσχυση του παιδιού με τα χρέη των γονιών του προς την εφορία.
Η υγεία ενός παιδιού «όμηρος» των χρεών στην εφορία
Η Ρένα Κωνσταντίνου, μητέρα τεσσάρων παιδιών, περιγράφει τον άνισο και ψυχοφθόρο αγώνα που δίνει τους τελευταίους μήνες, μετά τη διάγνωση του 9χρονου γιου της. Αν και τα ακουστικά είναι απολύτως απαραίτητα για να μπορεί το παιδί να παρακολουθεί τα μαθήματά του και να επικοινωνεί κανονικά, το δαιδαλώδες νομικό πλαίσιο βάζει φρένο στην αγορά τους.
Όπως εξήγησε η ίδια στην ΚΡΗΤΗ TV, για την αγορά των ακουστικών προβλέπονται δύο πηγές χρηματοδότησης:
-
Το επίδομα του ΕΟΠΥΥ: Ανέρχεται σε περίπου 500 ευρώ ανά ακουστικό και είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο ως ακατάσχετο.
-
Η ενίσχυση του Υπουργείου Παιδείας: Ανέρχεται σε 1.500 ευρώ ανά ακουστικό και αποτελεί το βασικό ποσό για να καλυφθεί το υψηλό κόστος αγοράς.
Ωστόσο, για το δεύτερο και μεγαλύτερο αυτό ποσό δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη ακατάσχετου. Αυτό σημαίνει ότι αν οι γονείς έχουν οφειλές στο Δημόσιο ή στα ασφαλιστικά ταμεία, τα χρήματα δεσμεύονται αυτόματα από την εφορία και δεν φτάνουν ποτέ στην οικογένεια για τον σκοπό που προορίζονται.
Παράλογες εξαιρέσεις: Χωρίς βοήθεια τα παιδιά κάτω των 4 ετών
Η κρατική αδιαφορία, όμως, δεν σταματά εκεί. Η κ. Κωνσταντίνου ανέδειξε μια ακόμη εξοργιστική πτυχή του συστήματος: η ενίσχυση των 1.500 ευρώ δίνεται αποκλειστικά σε μαθητές.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα νήπια δύο και τριών ετών, που βρίσκονται στην πιο κρίσιμη ηλικία για την ανάπτυξη της ακοής, της αντίληψης και της ομιλίας τους, να αποκλείονται εντελώς από το επίδομα επειδή δεν έχουν γραφτεί ακόμα στο σχολείο.
«Μιλούν για υπογεννητικότητα και μας αφήνουν εντελώς μόνους»
«Αισθάνομαι εντελώς μόνη απέναντι σε ένα ανάλγητο σύστημα», εξομολογείται η πολύτεκνη μητέρα.
Η ίδια και ο σύζυγός της εκφράζουν τη βαθιά τους απογοήτευση για ένα κράτος που, ενώ στα λόγια κόπτεται για τη δημογραφική κρίση και την υπογεννητικότητα, στην πράξη εξαντλεί την αυστηρότητά του στερώντας από ένα 9χρονο παιδί το δικαίωμα να ακούει, μετατρέποντας την καθημερινή επιβίωση των μεγάλων οικογενειών σε έναν ασταμάτητο εφιάλτη.


