Σε ένα ξέσπασμα άνευ προηγουμένου, ο Γιώργος Λιάγκας βγήκε εκτός εαυτού στην εκπομπή «Το Πρωινό», σχολιάζοντας τις πρόσφατες δηλώσεις του Άδωνι Γεωργιάδη για τις παρεμβάσεις βουλευτών στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Ο παρουσιαστής δεν μάσησε τα λόγια του και με έντονο ύφος έθεσε ένα ερώτημα που «καίει» χιλιάδες πολίτες: τελικά, η εξυπηρέτηση από το κράτος περνά μέσα από τις πολιτικές γνωριμίες;Η τοποθέτησή του πήρε…
Σε ένα ξέσπασμα άνευ προηγουμένου, ο Γιώργος Λιάγκας βγήκε εκτός εαυτού στην εκπομπή «Το Πρωινό», σχολιάζοντας τις πρόσφατες δηλώσεις του Άδωνι Γεωργιάδη για τις παρεμβάσεις βουλευτών στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Ο παρουσιαστής δεν μάσησε τα λόγια του και με έντονο ύφος έθεσε ένα ερώτημα που «καίει» χιλιάδες πολίτες: τελικά, η εξυπηρέτηση από το κράτος περνά μέσα από τις πολιτικές γνωριμίες;
Η τοποθέτησή του πήρε τη μορφή ενός οργισμένου μονολόγου, με τον ίδιο να στηλιτεύει ανοιχτά τη λογική του «μέσου» και του ρουσφετιού. «Δεν έχουμε δικαίωμα στην ισονομία; Δηλαδή μου ανακοινώσατε χθες ότι πρέπει να είμαι ή Νέα Δημοκρατία ή ΠΑΣΟΚ ή ΣΥΡΙΖΑ γιατί όλοι ανεξαιρέτως κάνουν ρουσφέτια; Άρα λοιπόν, το μόνο που δίνουμε στον Έλληνα πολίτη σήμερα είναι ότι πρέπει να ανήκει σε ένα κόμμα, άσχετα σε ποιο, για να γίνεται το ρουσφέτι;» αναρωτήθηκε, εκφράζοντας την αγανάκτησή του για το μήνυμα που, όπως είπε, περνά προς την κοινωνία.
Γιώργος Λιάγκας: Το οργισμένο μήνυμά του για τον Άδωνι Γεωργιάδη
Το παράδειγμα που χρησιμοποίησε ήταν χαρακτηριστικό και άγγιξε ευαίσθητες χορδές: τι γίνεται με έναν πολίτη που δεν έχει πολιτικές «άκρες» και χρειάζεται ένα νοσοκομειακό κρεβάτι για έναν δικό του άνθρωπο; «Εγώ που δεν ανήκω σε κόμμα, δεν έχω τύχη; Πρέπει να ανήκω κάπου για να γίνει το αυτονόητο;» είπε χαρακτηριστικά, ενώ δεν δίστασε να μιλήσει για μια «σύμπνοια» που αφήνει τους πολίτες εκτός παιχνιδιού. «Αλήθεια τώρα; Αυτό το μήνυμα εκπέμπουμε; Αυτή είναι η ντροπή, αυτό το μήνυμα. Ότι κάνουν όλοι ρουσφέτια το ξέρουμε, δεν είναι κάτι καινούριο. Το θέμα είναι ποιος δεν θα κάνει», πρόσθεσε ο Γιώργος Λιάγκας.
Ο παρουσιαστής στάθηκε επίσης στο γεγονός ότι το 2026 εξακολουθούμε να συζητάμε για «δικαιολογημένα» τηλεφωνήματα πολιτικών, τη στιγμή που χιλιάδες άνθρωποι περιμένουν σε ουρές και λίστες αναμονής χωρίς καμία στήριξη. Για τον ίδιο, αυτό δημιουργεί μια κοινωνία δύο ταχυτήτων: εκείνους που έχουν πρόσβαση και εκείνους που μένουν πίσω.
